Help!
21.01.2018.
Gimnazjum w Łukowicy
Advertisement
Strona Główna arrow Artykuły arrow Sądecczyzna w XXVII tysiącleciu p. n. e.

Menu główne
Strona Główna
Rzeczpospolita
Fotoreportaże
Dawniej i dziś
Gród Wiślan
Sędziwój
Artykuły
Kolonie
Rekrutacja
Dokumenty
Dla Rodziców
Gimnazjum
Aktualności
Patron Szkoły
Historia Gimnazjum
Samorząd Uczniowski
Biblioteka
Współpraca zagraniczna
Fotowydarzenia
Galeria
Sport
Szukaj
Biblioteka nauczyciela
Pedagog szkolny
Info
Archiwum
Tematy pokrewne
Sądecczyzna w XXVII tysiącleciu p. n. e. PDF Drukuj Email
05.12.2007.
Najstarsi sądeczanie


Polska nie ma piramid, jak Egipt. Nie ma greckich ani rzymskich amfiteatrów, wspaniałych świątyń, czy akweduktów. Tym bardziej mało efektownie przedstawiają się archeologiczne znaleziska z południa Polski. Tu cywilizacja docierała spóźniona i z oporami.
Górzyste tereny, o ostrzejszym klimacie, mniej sprzyjały ludzkiemu osadnictwu, niż reszta kraju, gdzie zimy były krótsze i mniej dokuczliwe. Była to, więc jedna wielka ostoja zwierzyny, mniej niepokojonej przez człowieka, a więc potężniejszych rozmiarów i liczniejszej, niż na nizinach. Stąd nie może dziwić, że najdawniejsze odkrycia archeologiczne na Sądecczyźnie dotyczą właśnie myśliwych z okresu paleolitu, którzy w Gostwicy zgubili krzemienne ostrze oszczepu. Naukowcy okres ten określają, jako kulturę jerzmanowicką i datują ją na XXXVII-XXVII tysiąclecie p. n. e.
Najstarsze przedmioty, krzemienne narzędzia, znalezione na terenie obecnego Nowego Sącza, pochodzą z epoki schyłkowego paleolitu (ok. 12.000 lat p. n. e.).

W neolicie (4.500-1.800 p. n. e.) Kotlina Sądecka stała się miejscem ścierania się i przenikania kultur naddunajskich. Z tego okresu pochodzą pierwsze ślady osadnictwa oraz coraz liczniejsze znaleziska z Chełmca, Dąbrówki, Grybowa, Marcinkowic, Podegrodzia, Tęgoborzy i okolic obecnego Nowego Sącza.
Wreszcie okres brązu. Sądecczyzna jest już zaludniona, przynajmniej w bezpośredniej bliskości rzek. Zawsze bowiem tam wydeptywano szlaki: najpierw dla pieszych, później dla wozów, wreszcie dla kolei. Z tego okresu znamy osadę w Maszkowicach, cmentarzysko w Chełmcu, brązy z Marcinkowic. Z tych też czasów pochodzą liczne grody rozlokowane wzdłuż doliny Dunajca i jego dopływów.
Z upływem wieków przybywało tu nie tylko wędrownych grup myśliwskich czy zbierackich, ale także osiadłych. Osady zakładano zazwyczaj przy handlowych traktach już w okresie rzymskim, a także o wiele wcześniej. Przecież Rzymianie nie odkrywali świata, tylko go poznawali. Z tego okresu znamy znaleziska w Dąbrówce, Gostwicy (aureus, czyli złota moneta, Tacyta z dorobionym uszkiem ze złota), Moszczenicy, Rytrze, Piwnicznej i Zabełczu.
Przełom epoki żelaza i brązu przynosi dalszy rozwój osadnictwa, m. in. w Chełmcu, Maszkowicach, Marcinkowicach, Podegrodziu itp. Oprócz uprawy "roli i myślistwa, miejscowa ludność trudniła się handlem, a przynajmniej korzystała z coraz częściej podróżujących przez tę krainę kupieckich karawan, o czym świadczą liczne znaleziska rzymskich monet (Gostwica, Grabowa, Mogilno, Podole, Siedlce, Zabełcze, Zabrzeż).
ZeM
Źródło: „miasto NS”

 

Zmieniony ( 05.12.2007. )
 
« poprzedni artykuł   następny artykuł »

Top!